INSTYTUTNEOFILOLOGII

Wydział Filologiczno-Historyczny (dawniej: Humanistyczny), w którego strukturze organizacyjnej funkcjonuje Instytut Neofilologii, istnieje od momentu powołania w Słupsku Wyższej Szkoły Nauczycielskiej, tj. od 1969 roku. Początkowo w jego ramach funkcjonowały jedynie dwa Zakłady naukowo-dydaktyczne: Zakład Historii i Studium Praktycznej Nauki Języków Obcych. W roku akademickim 1970/1971 powołano Zakład Filologii Polskiej, a rok później, tj. w 1971 roku Zakład Filologii Rosyjskiej.

W pierwszych latach funkcjonowania magisterskich studiów rusycystycznych w Wyższej Szkole Nauczycielskiej bazę organizacyjną i potencjał kadrowy stanowił dla nich Zakład Filologii Rosyjskiej kierowany przez długie lata przez dr Helenę Stępień, przekształcony następnie 1 kwietnia 1991 roku w Zakład Neofilologii. Wraz z rozwojem naukowym kadry dydaktycznej oraz pozyskiwaniem samodzielnych pracowników nauki z innych ośrodków akademickich (m.in. Gdańska, Szczecina, Poznania) następowały kolejne przekształcenia struktury organizacyjnej jednostki. Tak więc, 1 października 1991 roku powołana została Katedra Neofilologii, a trzy lata później – 1 stycznia 1994 roku – Instytut Neofilologii, który objął swą strukturą dotychczas istniejące zakłady, a mianowicie: Zakład Literaturoznawstwa Rosyjskiego, Zakład Językoznawstwa Rosyjskiego i Zakład Dydaktyki Języka Rosyjskiego oraz nowo powstały wówczas Zakład Języków Germańskich. W latach 90. Instytutem kierował już prof. nadzw. dr hab. Jerzy Wróblewski, dzięki wysiłkom i zabiegom którego w październiku 1999 r. rozpoczął w Instytucie swą działalność Zakład Filologii Angielskiej. Taka struktura organizacyjna jednostki pozwoliła na rozszerzenie oferty edukacyjnej Instytutu i uruchomienie kształcenia nauczycielskiego już w 5 specjalnościach: filologia rosyjska, język rosyjski z językiem angielskim, język rosyjski z językiem niemieckim, filologia germańska i filologia angielska. Kształcenie na pierwszych trzech specjalnościach odbywało się w systemie studiów magisterskich dziennych (za wyjątkiem rocznika 1994/1995, który na specjalności filologia rosyjska realizował model kształcenia 3+2, tj. studia licencjackie + dwuletnie magisterskie studia uzupełniające), a na pozostałych dwóch – w systemie zawodowych studiów licencjackich dziennych i wieczorowych. Instytut wykształcił także po jednym roczniku absolwentów specjalności: język rosyjski z językiem ukraińskim (nabór 1991/1992) oraz język rosyjski z filologią polską (nabór 1998/1999). Działania te podniosły atrakcyjność studiów, czego wyrazem był wzrost liczby kandydatów na studia filologiczne.

Znaczącym dla rozwoju słupskich specjalności filologicznych był także moment przekazania w użytkowanie Instytutu Neofilologii w 2001 roku odrębnego budynku przy ul. Słowiańskiej 8. Dbałość o stworzenie coraz lepszych warunków studiowania i rozbudowa bazy lokalowej przyczyniła się do zorganizowania w budynku Instytutu Neofilologii biblioteki o księgozbiorze 11 300 woluminów książek oraz blisko 3 500 woluminów czasopism.

Przez wszystkie lata istnienia Instytutu, a także w chwili obecnej zatrudnieni nauczyciele akademiccy odznaczali się wysokimi kwalifikacjami zawodowymi. Należy również podkreślić, że – w związku ze specyfiką prowadzonych studiów językowych – w realizacji zadań dydaktycznych Instytut stale korzysta z pomocy specjalistów niemieckich, angielskich i rosyjskich. W Instytucie Neofilologii aktualnie zatrudnionych jest (na pierwszym i drugim etacie w pełnym wymiarze czasu pracy) 33 pracowników naukowo-dydaktycznych, 1 pracownik administracyjny oraz 1starszy bibliotekarz. Z wykazanej ogólnej liczby 33 osób – 19 osób zobowiązanych jest do pracy naukowo-badawczej, 14 osób zatrudnionych jest na stanowiskach dydaktycznych.

Obecnie w Instytucie Neofilologii kształci się około 410 studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych na wszystkich prowadzonych specjalnościach.

Opracowała: dr Grażyna Lisowska